SimSeat II

Hoe het begon

Het zal zo rond begin 1998 geweest zijn dat ik genoeg begon te krijgen van het vliegen van achter een bureau. Steeds mijn Suncom HOTAS op te moeten stellen en weer af te breken werd vervelend, en het voelde ook zeer onecht aan. Een echte jet heeft de stick en throttle op kniehoogte van de vlieger en niet op borsthoogte zoals ze op een bureau staan.

Dus maakte ik wat schetsjes en liet de plaatselijke doe-het-zelver een MDF plaat in losse planken zagen. Na een weekend en nog wat losse avonden boren, lijmen, schroeven en verven had ik een hele aardige basis. Daarop monteerde ik de zitting-plus-rugleuning van een bureaustoel waarvan de gasveer het onlangs had begeven. Onder een hoek van 30 graden natuurlijk, voor dat snelle gevoel. Verder schroefde ik er mijn Suncom stick en throttle - die door Suncom al heel sympathiek van M3 schroefgaten waren voorzien - op vast. Ik noemde het geheel mijn SimSeat, want dat was het ook: een stoel waarin ik simulators kon spelen.

Maar perfect was 'ie niet. De bureaustoel was niet gemaakt om onder een hoek van 30 graden gebruikt te worden, en na lange sim-sessies begon mijn rug toch wel te protesteren. Daarbij kwam dat 'ie vrijwel onvervoerbaar was. Hij was gemaakt van 18 millimeter MDF, wat wel erg goed te verwerken is maar ook behoorlijk zwaar. Verder was alles verlijmd en vastgezet met schroeven, wat de boel erg stevig maakt maar ook nogal onhandelbaar. Het ding versjouwen langs deuren en trappen was een hele uitdaging. Het zorgde er ook voor dat hij niet in mijn auto paste, zodat ik hem nooit naar een LAN-meet mee kon nemen. Alleen bij de allereerste, toen ik nog geen eigen auto had en voor de gelegenheid een station-car had gehuurd had ik hem bij me. Hieronder twee foto's van die keer. Bij alle andere meets moest ik me gewoon weer behelpen met een tafel.



In april 2002 kwam toen de Lowland Gorilla Tiger meet georganiseerd door Ervani van Last Resort, die zoals gebruikelijk in het Militaire Luchtvaartmuseum in Soesterberg gehouden werd. De beste plaatsjes waren onder de vleugel van de F-16 van het museum, maar die waren gereserveerd voor degenen die hun eigen zelfbouw-pit meenamen. Ik had dus de keus: een manier verzinnen om mijn bestaande SimSeat mee te sjouwen, of met iets nieuws op de proppen komen. En om heel eerlijk te zijn, ik had wel zin in een nieuwe uitdaging. Dus begon ik wat schetsjes te maken voor een SimSeat mark II die alle problemen van de eerste versie niet zou hebben.

Hoe het zou moeten worden

Ik had wel een paar eisen en wensen. Als ik hem moest kunnen meenemen naar LAN-meets moest hij op te bouwen en af te breken zijn, maar ik vond wel dat dat snel en eenvoudig moest kunnen. Ik wilde niet een LAN-meet beginnen en eindigen met het vast- en weer losdraaien van tientallen schroeven. Eigenlijk moest dat gewoon een kwestie van insteken en vastklikken zijn. Verder wilde ik hem ook thuis kunnen gebruiken, dus hij moest wel stevig zijn. Ik besloot om hem zo te ontwerpen dat alle onderdelen met pen-gat verbindingen in elkaar gestoken konden worden, en dat de laatste onderdelen met koffersluitingen vastgezet zouden worden, om de boel als het ware "op slot" te zetten.

Verder was ik bij de eerste versie ook niet tevreden over de afstand tussen mijzelf en de monitor. Aan de ene kant wil ik graag zo dicht mogelijk bij het glas zitten, aan de andere kant moet ik nog wel voldoende ruimte hebben om in- en uit te kunnen stappen. Ik besloot om wieltjes onder de tafel te zetten, zodat ik de monitor naar me toe kon trekken als ik eenmaal zat.

Verder was ik niet geïnteresseerd in een "echte" cockpit, zo één waarin alle metertjes, schermen en schakelaars zitten die je in een echt vliegtuig ook hebt. Ik speel niet alleen Falcon 4 maar ook Flanker, Jane's F-15 en F/A-18, Mig Alley, FS2002 en ga zo maar door. Verder speel ik ook wel race-spelletjes, Real-Time Strategy games en First-Person Shooters. Een echte cockpit van één type vliegtuig zou dus in het beste geval misstaan en in het slechtste geval behoorlijk in de weg zitten. Zie maar eens een race-stuur in een F-16 cockpit te hangen. Mijn motto was en is: KISS.

Als laatste vond ik dat een nieuwe pit wel een wat spannender kleurenschema mocht hebben dan het egaal donkergrijs van de eerste versie.

Werk In Uitvoering

In het weekend van 23 en 24 maart 2002 was het zover. Ik ben zelf een timmerman van niks, maar gelukkig was mijn vader bereid te helpen bij de assemblage, dus toog ik met PC, gereedschap en wat er nog aan MDF over had naar het huis van mijn ouders.

Ik had alle tekeningen gemaakt met behulp van het onvolprezen (Linux-) programma TGIF en ze enkele malen uitgeprint. Hieronder zie je ze. Klik erop om een printbare PDF versie ervan te downloaden.



De vierde tekening laat zien welke onderdelen je nodig hebt, en het eerste karwei is om al die planken uit te zagen. Ga eerst eens naar je lokale doe-het-zelf winkel en kijk welke maten van MDF-platen ze hebben. Daarna is het zaak om met veel passen en meten uit te zoeken hoe de onderdelen op een zo gunstig mogelijke manier uitgezaagd kunnen worden. Houdt er rekening mee dat iedere zaagsnede enkele millimeters breed is, en dat je dus niet iedere millimeter van de plaat kunt gebruiken. Zorg er ook voor dat onderdelen waarvan het belangrijk is dat ze even lang zijn langs dezelfde zaagsnede liggen. Onderdelen 5 en 6 bijvoorbeeld, of onderdelen 14 en 15. Op die manier kunnen ze in één keer gezaagd worden, en als ze dan niet precies op maat zijn, is de afwijking in ieder geval hetzelfde. Dat kan veel hoofdbrekens voorkomen.

Je vraagt je misschien af waarom ik niet laat zien hoe ik zelf de planken heb laten zagen. Twee redenen: ik had zelf nog MDF over van de eerste SimSeat, en de eerste versie van het tafeltje dat ik had bedacht bleek veel te laag te zijn, dus dat heb nog een keer overnieuw gemaakt. Aan mijn tekeningen zou je dus niets hebben. Sorry!

Ik raad je trouwens aan om dat zagen gewoon bij diezelfde doe-het-zelver te laten doen. Het kost natuurlijk wel wat, maar het is snel, nauwkeurig, en het scheelt jou een hoop bloed, zweet en tranen. Het enige dat je dan nog zelf moet doen is de schuine zaagsneden in de onderdelen 7 en 8 en eventueel in 9, want schuine kantjes kunnen ze meestal niet zagen. Als je zelf extreem handig bent en/of over de nodige zaagmachines kunt beschikken kun je natuurlijk altijd besluiten het gewoon zelf te doen.

Als je toch bij die doe-het-zelver bent kun je meteen even de spullen halen die je nodig hebt voor het monteren van alle houten pennen. Je hebt ten eerste natuurlijk de pennen zelf nodig. Er zijn verschillende maten van, maar de pennen die ik heb gebruikt waren 8 millimeter in diameter en 4 centimeter lang. Er zitten er 60 in de hele pit, maar het is handig om er wat extra te hebben.

Daarnaast zijn er wat speciale gereedschappen nodig die deze klus veel en veel eenvoudiger maken. Ten eerste is er een speciale boor met een extra verlengd puntje waarmee je de boor veel accurater kunt richten, en een meegeleverde kraag waarmee je de boordiepte in kan stellen. Verder zijn er speciale markeerpuntjes waarmee je ervoor kunt zorgen dat de gaten voor de pennen netje opgelijnd kunnen worden. Er zijn ook complete setjes waar de boor, de kraag en de markeerpuntjes allemaal in zitten. Let alleen op dat je van alles de 8 millimeter variant neemt.

Verder de benodigde koffersluitingen. Ik heb er 8 gebruikt: 6 in de stoel, 2 in de tafel.

Aan de slag!

Onderdeel 5 t/m 8, 10 en 11: de rechtopstaande zijkanten, de zitting en de leuning

Als je dan de hele timmerwinkel in huis hebt kunnen de mouwen opgestroopt worden. We beginnen met het doorzagen van de onderdelen 7 en 8. Als je de maten aanhoudt die in de tekening staan krijg je een hoek van 90 graden tussen de zitting en de rugleuning van de stoel. Een kleine afwijking in de maten is geen probleem, het belangrijkste is dat de zaagsneden mooi recht zijn.

Vervolgens gaan we de houten pennen erin zetten, te beginnen met de delen 8a en 8b. Teken op de schuine kant (de kant waar je net gezaagd hebt) eerst een gat in in het midden af, en daarna de twee gaten aan weerszijden daarvan. De afstand is niet zo belangrijk, voor de optimale verdeling van de belasting is het beste om gaten op één zesde, de helft en vijf zesde af te tekenen. Maar nogmaals, het hoeft niet op de millimeter nauwkeurig. Het is echter wel belangrijk dat ze netjes in het midden van de plaat geboord worden, èn dat ze mooi loodrecht geboord worden. Dan passen straks de zitting en de rugleuning het beste.

Als de gaten afgetekend zijn (eerst nog even de maten controleren!) kunnen ze geboord worden. Boor ze tenminste 30 millimeter diep: de pennen zijn 40 millimeter lang, en ze mogen niet meer dan 15 millimeter uitsteken, want de zitting en de rugleuning zijn 18 millimeter dik en het is het mooiste als de pennen niet door de zitting heen steken als je die erop legt. Met 30 millimeter heb je in ieder geval nog 5 millimeter speelruimte. Nogmaals: probeer ze zo netjes mogelijk loodrecht te boren. Je staat voor gek als je je pit straks met een rubberen hamer in elkaar moet zetten omdat het zo slecht past.

Als de gaten in de kopse kant geboord zijn komt de grote truc: stop de markeerpuntjes in de gaten zodat de scherpe puntjes uitsteken. Zet er dan voorzichtig de rugleuning tegenaan, met de onderkant en de zijkant gelijk met die van onderdeel 8a of -b. Check nog even met tekening 1 om te kijken hoe het precies hoort. Het is slim om de zijkant niet exact gelijk met die van 8a/b te houden, maar zodanig dat er nèt nog een randje van 8a/b te zien is. Op die manier zorg je ervoor dat de rugleuning straks nèt niet klem tegen 5 en 6 (de zijplaten) komt te zitten, hetgeen het opbouwen wat gemakkelijker maakt.

Als 'ie dan naar tevredenheid uitgericht is klop je de rugleuning met een paar tikken even stevig tegen het onderdeel 8a/b, zodat de puntje een duidelijk markering op de rugleuning maken. Een rubberen hamer is hiervoor ideaal. Je zult zien dat er in de rugleuning nu een paar keurige putjes zitten. Op de gemarkeerde plaatsen boor je ook weer gaten met dezelfde boor (nu wordt duidelijk waarom die boor zo'n uitstekend puntje heeft), alleen nu niet meer dan 15 millimeter diep. Probeer ook hier weer zo goed mogelijk loodrecht te boren.

Nu kun je de houten pennen vastlijmen in de delen 8a en 8b. Spuit wat witte houtlijm in het gat en smeer er ook wat van aan de pennen zelf. Stop ze vervolgens in 8a/b en klop ze er zonodig voorzichtig in. Let op dat ze niet meer dan één tot maximaal anderhalve centimeter uitsteken. Vijl of schaaf er anders het topje vanaf. Haal de overtollige lijm zo zorgvuldig mogelijk weg.



Dit is het principe van het bouwen met pen-gat verbindingen. Alle verbindingen gaan op dezelfde manier:

  1. Gaten afmeten en boren (30 millimeter diep) in de kopse kant van het ene deel;
  2. Met behulp van de markeerpuntjes de maten overbrengen op het andere deel en daarin ook gaten (15 millimeter diep) boren;
  3. Pennen vastlijmen in de kopse kant van het eerste deel.

Het voordeel als alle pennen in de kopse kanten zitten is dat de planken nog steeds gestapeld kunnen worden zonder dat de pennen beschadigd worden. De enige plaats waar van deze werkwijze is afgewezen is bij de "pootjes", onderdeel 9a/b/c/d. Deze zijn zo klein dat je ze bij het vervoeren toch ergens in een doos stopt, en het is handig als je bij het opbouwen de diverse zijplaten even op zichzelf kunt laten staan, zonder dat er dan een hele serie pennen in de vloer prikken.

Let er bij de delen 7a en 7b op dat de zitting niet helemaal gelijk zit met de achterkant ervan: de zitting zit daar tegen de rugleuning aan, dus je moet 18 millimeter extra ruimte vrijhouden.

Als de pennen in de delen 7a/b en 8a/b gemonteerd zijn kunnen ze tegen de zijplaten 5 en 6 vastgezet worden. Check eerst even welke onderdelen tegen elkaar vastgezet moeten worden, en markeer ze door er de onderdeel-nummers op te zetten. Het is slim om op onderdelen die tegen elkaar horen een doorlopende potloodstreep te zetten, zodat je ze later nog bij elkaar kunt zoeken. Zet 7a en 8a even provisorisch (maar wel stevig!) vast op 5 (met lijmklemmen bijvoorbeeld) en boor wat gaatjes voor, zodat je de boel straks met schroeven vast kunt zetten. Haal alles dan weer los, smeer 7a en 8a in met houtlijm (let op dat je de juiste kant insmeert!), zet ze dan weer op elkaar, klem ze vast met lijmklemmen en draai de schroeven stevig vast. Hetzelfde procédé doorloop je nog een keer om 7b en 8b op onderdeel 6 vast te zetten. Dat was stap 1!

Onderdeel 3 en 4: de voor- en achterkant

Op tekening 4 zie je dat de voor- en achterkant uit twee planken van 200 bij 940 millimeter gezaagd worden. Ik heb de tekening eerst tot ware grootte opgeblazen, uitgeprint en daarna de vorm met behulp van een prikkertje op het MDF overgebracht. Daarna is de vorm met een decoupeerzaag uitgezaagd. Je kunt hetzelfde doen met de PDF tekeningen die ik hierboven heb gegeven, of als je de beschikking hebt over een tekenprogramma waarmee je splines kunt tekenen kun je ze zelf aan de hand van de gegeven controlepunten op ware grootte uittekenen (de controlepunten voor de splines zijn aangegeven op tekening 1). Anders zul je de vorm "uit het handje" moeten tekenen. Je kunt natuurlijk ook altijd zelf een vorm verzinnen die makkelijker uit te tekenen en uit te zagen is.

Het is slim om nu even de stoel op te bouwen, dat wil zeggen de onderdelen 5 t/m 8 samen met 10 (de rugleuning) en 11 (de zitting) in elkaar te zetten. Op die manier heb je in ieder geval de juiste maten als je 3 en 4 (de voor- en achterkant) erop gaat zetten. Vervolgens meet je weer gaten af op de kopse kanten van onderdelen 5 t/m 8, boort ze uit, markeert ze met de markeerpuntjes op onderdelen 3 en 4, boort ze ook daar uit en lijmt tenslotte de pennen in de onderdelen 5 t/m 8. Let op dat de onder- en bovenkant van 3 en 4 gelijk vallen met die van 5 t/m 8.

Onderdeel 1 en 2: de zijbladen

De bladen 1 en 2 worden op dezelfde manier gemonteerd als de voor- en achterkant. Met alles voor zover mogelijk in elkaar gezet is het een kwestie van gaten uitmeten en boren in de onderdelen 3 t/m 6, de gaten overbrengen op onderdelen 1 en 2, ook daar gaten boren en tenslotte de pennen vastlijmen in 3 t/m 6. Let op dat de bladen alleen de delen 3 t/m 6 bedekken en niet de onderdelen 7 en 8. Verder zul je zien dat het blad aan de zijkant iets oversteekt. Er is bij de maatvoering rekening gehouden met een plaatdikte van 20 millimeter, terwijl hij in werkelijkheid 18 millimeter is. Er is dus aan beide zijden zo'n 2 millimeter over. Ook hier is het handig de zijbladen niet strak tegen de zitting en rugleuning van de stoel aan te bouwen zodat je ze er straks iets makkelijker in kunt zetten en uit kunt halen.

De zijbladen worden aan de voor- en achterkant vastgezet met koffersluitingen; ik heb er aan de voorkant twee en aan de achterkant één per blad gebruikt. De koffersluitingen zorgen er voor dat de bladen niet losgewrikt worden als er een joystick op vastgezet is, en de vlieger aan het "yanken en banken" is.

Onderdeel 9 a t/m d: de pootjes

Dan gaan we nu de pootjes onder de stoel zetten. Dat zijn in feite gewoon kleine plankjes die ervoor dienen de boel aan de onderkant bij elkaar te houden, net zoals de bladen 1 en 2 dat aan de bovenkant doen. Verder gebeurt hier gewoon weer hetzelfde: gaten afmeten en boren in de onderdelen 1 t/m 8, overnemen op 9a t/m 9d en ook daarin gaten boren. Het enige verschil is dat de pennen nu niet in de kopse kanten vastgezet worden maar in de pootjes zelf, omdat dat hier toch wat handiger is. En daarmee is de stoel voor wat betreft de houtbewerking klaar!

Onderdeel 12 t/m 15: de tafel

Het tafeltje is het tweede grote onderdeel van SimSeat II. Dit gaat allemaal precies hetzelfde als bij de stoel: eerst wordt het achterpaneel (onderdeel 13) tegen de "poten" (onderdeel 14 en 15) aangezet, daarna wordt het tafelblad (onderdeel 12) op het onderstel (13 t/m 15) gezet. Als het tafelblad eenmaal ligt kan het door de pennen niet verschuiven, en het wordt vastgezet door de monitor die er op staat. De achterplaat wordt tegen de zijkanten vastgezet door middel van een koffersluiting aan iedere kant.

Ik heb de pennen waarmee de achterplaat verbonden wordt aan de zijkanten niet helemaal gelijk erover verdeeld maar ze iets naar beneden verschoven (zie tekening 2 en 3). De grootste belasting voor die pennen komt van een zijdelingse belasting van de poten (als je tegen de zijkant van de tafel duwt bijvoorbeeld) en die belasting wordt beter opgevangen als de pennen zo ver mogelijk onderaan zitten.

Onderaan de poten heb ik een paar afvalstukje MDF vastgelijmd en er vervolgens van onderen een vurenhouten lat van 50 cm lengte en een doorsnede van zo'n 3x4 cm tegenaan gelijmd. Daaronder heb ik een paar wieltjes gezet. En daarmee is het tafeltje ook klaar! Valt nog best mee, nietwaar?

De skin: het kleurenschema

Vervolgens is het zaak om alles een beetje aan te kleden. Op de foto's hieronder is te zien hoe ik dat gedaan heb, maar het is natuurlijk helemaal aan jou om zelf een kleurenschema te verzinnen. Ik heb me laten inspireren door het kleurenschema dat op F-16's gebruikelijk is: van achter donkergrijs met een lichtgrijze neus, waarbij de behuizing van het instrumentenpaneel matzwart is om verblinding door weerkaatsend zonlicht te voorkomen (hoewel een sim-pilot van dàt probleem waarschijnlijk weinig last zal hebben).



Vervolgens heb ik de sluitingen geaccentueerd met geel-zwarte strepen, en de randjes langs de buitenkant van de stoel heb ik rood gemaakt. Dat laatste is geïnspireerd door wat je vaak in musea ziet: als daar een doorsnede van een apparaat (een pomp of een motor of zo) getoond wordt zijn de snijranden ook altijd rood geverfd om aan te geven waar het aan de rest van het systeem heeft vastgezeten. Op die manier wilde ik de indruk wekken dat mijn SimSeat op dezelfde manier uit een "echt" vliegtuig is gesneden. Tenslotte heb ik een donkergroen tuinstoel-kussen op de stoel gelegd. De maten blijken wonderwel goed te passen, en de kleur is ook redelijk authentiek. Alleen de houten knoopjes die op het kussen zitten vallen een beetje uit de toon, maar dat heb ik maar zo gelaten.

Montage van de HOTAS

De Suncom set die ik eerst had was bij uitstek geschikt om in een sim-pit te monteren. De zuignapjes die er standaard onder zitten kunnen er onderuit geschroefd worden, waarna je keurige M3 gaten overhoudt. Vervolgens is het een kwestie van de bodemplaat van de stick en throttle afhalen, de gaten aftekenen op de zijbladen en met een 3.5 mm boortje een paar gaatjes boren. Vervolgens kun je de bodemplaat weer terugzetten op de throttle en stick, ze op de zijbladen zetten en ze van onderen met een paar M3 boutjes van 3 cm lengte vastzetten.

De HOTAS Cougar heeft helaas geen gaatjes over waarmee hij aan een tafelblad vastgemaakt kan worden, maar als je de montageboutjes van twee tegenovergestelde hoeken eruit draait hou je bij de stick M4- en bij de throttle M3 gaatjes over. Je meet weer de gaatjes af op de zijbladen en boort ze met respectievelijk een 4.5 en 3.5 mm boortje. Je kunt de stick dan vastzetten met M4 boutjes van 3 cm en de throttle met M3 boutjes van 4 cm (het schroefdraad ligt bij de throttle wat dieper dan bij de stick, vandaar). Je moet in het geval van de throttle de gaten nog wel even verzinken, want zelfs een boutje van 4 cm haalt het schroefdraad maar net.

Voor verbetering vatbaar

In het dagelijks gebruik zijn er natuurlijk altijd dingen waarvan je achteraf denkt dat je ze beter had kunnen doen. Ter lering ende vermaak noem ik er hier een paar, zodat jij ze misschien alsnog kunt verbeteren.

  • Koffersluitingen om het tafelblad vast te zetten.
    Als de monitor eenmaal op het tafeltje staat ligt hij stevig vast, maar als je bij het opbouwen het blad er los op hebt liggen en je steunt op de voorkant ervan wipt hij er heel gemakkelijk af. Ik heb op deze manier het tafelblad al een paar keer beschadigd. Het zou beter geweest zijn om het tafelblad met één of twee koffersluitingen aan de achterkant aan de achterplaat vast te zetten.
  • Versteviging van de rugleuning.
    Een opmerking die veel mensen maken is dat de rugleuning er wel wat fragiel uitziet, en of ik niet bang ben dat hij zal doorbreken als je er hard tegen leunt. Tot nu toe is hij stevig genoeg gebleken, maar als je daar ook bang voor bent zou je tegen de achterkant van de rugleuning in de lengte één of twee balken kunnen zetten, zodat hij wat steviger wordt.
  • Gat achter de rugleuning
    Als je de SimSeat II van de achterkant bekijkt zie je achter de rugleuning een gapend gat zitten waar je van bovenaf naar binnen kijkt. Het zou mooier zijn om daar een plankje op te leggen en de boel af te dekken. Je krijgt dan een kleine afgesloten ruimte achter de rugleuning, en die zou je met wat fantasie weer kunnen inrichten om wat spulletjes op te bergen, zoals kabels of CD's.
  • Gewichtsbesparing
    Eén van de eisen bij het ontwerp was dat SimSeat II gemakkelijk vervoerd moest kunnen worden. Daar is absoluut aan voldaan, maar er kan hier en daar nog wel wat gewicht bespaard worden. Zo heb ik in de tekeningen hier en daar wat gaten getekend (in de onderdelen 3, 4, 14 en 15) die niet in het uiteindelijke produkt terechtgekomen zijn. Je zou ervoor kunnen kiezen om dat wel te doen.
    Daarnaast had ik in het allereerste ontwerp de zijbladen zo getekend dat ze alleen aan de voorkant, waar de HOTAS komt, de volle breedte hadden, maar aan de achterkant versmalden tot maar 4 cm. Uiteindelijk is het wel handig dat ik achter de HOTAS wat spulletjes kan neerleggen (een muismat, bijvoorbeeld), maar als jij iedere gram wil besparen kun je alsnog voor de versmalde bladen kiezen. Als je de tekening met die bladen ook wil hebben: mail me even.
  • Verzonken koffersluitingen in verband met HOTAS
    De zijbladen zitten aan de voorkant met koffersluitingen vast aan de voorplaat. Het vervelende is dat de HOTAS daardoor niet helemaal tot de voorkant van de zijbladen kan doorschuiven doordat de sluitingen in de weg zitten. Een mooie oplossing zou zijn om met een beitel een verdieping in het MDF te maken, zodat de sluitingen verzonken kunnen worden en de HOTAS erbovenop gemonteerd kan worden.
  • Eenvoudiger verven
    Ik heb met veel moeite bij de zwart-gele stukjes de diagonale zwarte strepen op de gele ondergrond geverfd door met plakband keurig schuine banen af te plakken en die vervolgens met zwart in te vullen. De eerste reactie die ik op die stukjes kreeg was dat men het zo slim vond om de zwarte banen op het geel te maken door er schuin zwart plakband op te plakken. Dat was ook slim geweest... als ik eraan had gedacht. Nou ja, voor de volgende dan maar.

Conclusie

SimSeat II is wat mij betreft een succes gebleken. Hij is goed bruikbaar, redelijk comfortabel, en uitstekend bruikbaar "on the road". Voor iedereen die graag een bureau of een tafel inruilt voor een wat geloofwaardigere omgeving is 'ie volgens mij aan te raden'. Toegegeven, niemand zal er een "echte" cockpit in zien, maar dat is ook nooit mijn bedoeling geweest.



Als je nog vragen hebt, aarzel niet mij te mailen. En ik hoop dat ik op een LAN-meet in de toekomst een hele vloot SimSeats tegen mag komen :-)

- Coredump at Falcon5.NL.

Terug naar de nieuws pagina.