|
Hi Rooks,
Een hele mond vol. Je moet dus landen, en dan hebben ze het over een base-leg en dan moet je nog instrumenten gebruiken ?????
Jawel, we zijn dus aanbelandt in missie 10 en gaan een stukje in de theorie, om vervolgens gelijk de oefening te vliegen.
LET OP:
Ik zal eerst de basisbegrippen omschrijven, zoals die staan omschreven in de originele manual. Daarna zal ik nog één en ander extra uitleggen wanneer je vliegt met ..... SuperPAK.
Jawel, op deze site van "Ice" -> Falcon5.NL staat een artikel (Patching F4) hoe je moet "patchen" -> verbeteren van het standaardpakket naar het SuperPAK standaard.
Het is een verbeterde versie en vergt nogal wat extra studie buiten de normale manual om.
Daarom geldt vanaf nu:
..... aanvullende informatie voor diegenen die met SuperPAK oefenen aan het eind van elk artikel omschreven in cursief dus schuingedrukte letters en cijfers.
Deal O.K. ?
Het starten en landen van een vliegtuig gebeurd veelal tegen de wind in. Eén van de moeilijkste landingen is een landing op een aircraft carrier.
Het vliegdek verplaatst zich horizontaal door de deining van de zee. Het slingeren van een schip wordt zo veel mogelijk beperkt door het voorschip "in de wind te brengen".
Dus ook bij carrierlandingen landt het vliegtuig met de neus in de wind.
Je vliegt dan een bepaald circuit (approach pattern) met allerlei benamingen. En die moet je nu leren....
Wat is nu een take-off leg, een crosswind-leg, een downwind-leg, een base-leg en tenslotte een final-leg ?
Een tekening van een standaard luchtverkeerscircuit maakt e.e.a. duidelijk |
|
Bij punt A zie je de start- en landingsbaan. Oranje pijlen geven een richting aan in dat circuit. Nadat je bij punt A bent opgestegen vlieg je rechtdoor, dat is de "Take-off leg".
Vervolgens draai je het toestel naar rechts en dat noemen we de "Crosswind leg". Crosswind wil eigenlijk zeggen "dwarswind". Vandaar ook dat ik met een blauwe pijl even de wind-richting erin heb getekend.
Vervolgens draai je weer naar rechts om in de belangrijkste fase van een landing te komen. Wanneer wij tegengesteld aan de baanrichting (landings richting) vliegen noemen we dat "Downwind leg".
Op een bepaald moment draai je het toestel weer naar rechts en je komt op "Base leg".
Tenslotte draai je het toestel voor de baan en zit je op de "Final leg" of ook wel genoemd "On final".
Zo hebben we een soort rechthoek gevlogen. Een volledig "right-hand" Pattern. Right hand omdat de bochten rechts zijn. |
 |
|
| |
Right-hand circuit |
|
|
|
Als je na een missie terugkeert naar de basis, dan bestaat de mogelijkheid dat je de baan precies voor je ziet liggen.
Je kan dan een "Straight-in" krijgen. Dat wil eigenlijk zeggen: gelijk de landing inzetten, want je ligt al op koers.
Zo niet dan zal je het approach pattern moeten vliegen.
Is het goed zicht dan kan je een visuele landing uitvoeren (visual landing). Maar heel vaak zal het voorkomen dat het slecht weer is.
Zeker in NW-Europa, met veelal Westerse (natte) zeewinden geeft kans op wolkenvorming. De luchtverkeersleiding zal je dan binnenloodsen tot vlak voor de baan. Maar je hebt ook de hulp nodig van bepaalde navigatie-instrumenten.
Het aller belangrijkste instrument blijft de kunstmatige horizon. Of deze nou digitaal of analoog is weergegeven, het maakt niet uit.
Piloten die op een grote widebody vliegen werken nog wel eens met hun ogen en handen op een knoppenpaneel dat aan het plafond is bevestigd. Zodra hun werkzaamheden daar klaar zijn gaan de ogen eerst naar de kunstmatige horizon om de positie van het vliegtuig te checken. Dat zit er standaard ingebakken.
Zo ook als jij met de muis bepaalde knoppen aan de linker- of rechterzijde van je panel (in SuperPAK) activeerd ..... kijk daarna op de horizon. De kans is aanwezig dat je richting "moeder aarde vliegt".
Daarna krijgen we weer zo'n belangrijk instrument: de "Horizontal Situation Indicator" -> HSI
Voordat ik hier iets over ga vertellen eerst wat over navigatiebakens:
Om tijdens minder zicht toch veilig binnen te kunnen komen maakt een (civiel) vliegtuig gebruik van een Instrument Landing System -> de ILS.
Twee zenders zenden een dusdanig signaal uit zodat je een verticale- en een horizontale lijn op de HSI te zien krijgt.
Die zenders zenden met een bepaalde frequentie en die kan je vinden op b.v. naderingsvliegkaarten of in de manuals.
De verticale lijn staat precies opgesteld in de hartlijn van de baan. We noemen dit de "Localizer Deviation Bar". De horizontale lijn geeft het zogenaamde glijpad weer naar de baandrempel (runway treshold) toe. Die lijn noemen we de "Glide Slope Deviation Bar".
Nu is de kunst om die lijnen keurig in de midden te houden. Dus een kruis. Je komt dan precies voor de baandrempel uit. |
|
 |
|
ILS Glidepath |
|
In de militaire luchtvaart gebruiken we naast de ILS ook een ander navigatie baken, de TACAN een "Tactical Air Navigation" station/baken.
TACAN's hebben een andere frequentie-instelling als civiele bakens en veel daarvan kun je terug vinden in de "appendix C -> airport maps" van je originele manual.
Hoe gaat zo'n nadering nu in z'n werk?
We gaan naar Tactical Engagement, en selecteer daar óf de standaard missie 10 instrument landing óf je kiest Tactical Engagement vervolgens de tab saved en selecteer SP10 instrument landing
We laden de oefening en zodra we in de cockpit zitten (denk aan je gashendel !!!!) drukken we weer op SHFT P . Bovenin je cockpitscherm begint het woord FREEZE te knipperen.
We zorgen er nu voor dat de "flight path marker" (FPM) precies op de 0-graden pitch lijn staat. We dalen en we stijgen niet.
Regel de gashendel (throttle) zodanig dat je een fuel flow hebt van ongeveer 1200 tot 1300 pounds (libra's -> lbs) per uur.
We vliegen nu met een snelheid van ongeveer 200 knopen.
Nu gaan we de frequentie van Kunsan Airbase instellen. Daar zijn 2 manieren voor:
De "upfront controls" en het "backup system" . We gebruiken het backup systeem.
Aan de linkerbenedenzijde van de cockpit vind je een knop en die noemen we de "Backup/UFC" switch. Zet deze in de stand "backup". |
|
 |
|
TACAN board |
|
Daaronder zie je de "TR/A-A TR" switch. Die zet je in de "TR" (Transmit Receive) positie.
Daarna selecteer je de "TACAN-frequentie" voor Kunsan AB. Druk net zo lang met je muisknop op de 3 cijfertjes totdat je krijgt (101X).
LET OP: Vlieg je in SuperPAK v2 dan is de frequentie van Kunsan-airport veranderd in 075X |
|
 |
|
HSI |
|
Nu gaan we weer terug naar de front view en kijken op de HSI. Deze bevindt zich onder de kunstmatige horizon. Switch de instrument "Mode" naar de positie ILS/TCN.
Rechtsonder op de HSI zie je een knopje met de afkorting "CRS" -> Course. Die stel je nu in op 340 graden. Dat is de magnetische richting van de landingsbaan.
Zou je van de andere kant komen, of de "baan in gebruik" is gedraaid vanwegen de wind richting, dan hebben we baan 16, 160 graden op de kompas.
En dan .......
Zeker voor de mensen die in SuperPAK v2 vliegen .....
Vraag toestemming aan de toren om binnen te mogen komen. Dus druk de toetsen T 1 in en je hoort Kunsan-tower tegen je praten.
Hierdoor komt de HSI direct tot leven en zie je dat de rode vlaggetjes zijn verdwenen op de kunstmatige horizon.
Dit is een bug, die gecorrigeerd wordt in de volgende patch.
Druk twee keer op P en je toestel vliegt weer. En nu krijg je het druk Rookie !!!!!!!!!!
Op de HSI zie je een onderbroken gele lijn, je "Course Deviation Indicator", CDI.
Terwijl je rustig met 200 knopen doorvliegt zie je het bovenste gele streepje snel naar beneden zakken richting het middelpunt van de HSI.
Zodra dat gele streepje zich naar het midden gaat verplaatsen.......draai je RUSTIG de kist 30 graden naar rechts en kom op een koers van 340 graden.
Nu is het de bedoeling dat je op de HSI de gele streep in elkaars verlengde ziet staan. Je Course Deviation Indicator is een geheel.
Je vliegt nu dan, heading 340, de bearingpointer achterna, en je hangt voor de baan op ongeveer 14 mijl. |
|
 |
|
De HSI |
|
Staat na je manoeuvre het middenstuk van de naald iets naar rechts? Stuur dan een klein stukje naar rechts. Net zo lang totat je gele lijn één geheel is, en je een rechte on-onderbroken CDI-naald hebt.
Kijk nu ook eens op de HUD. Je ziet nu in de midden een soort kruis staan met allemaal dwarsstreepjes er in.
De horizontale noemden we de "glide slope" en de verticale is dus de "localizer". Wanneer je er voor zorgt dat die twee lijnen een kruis blijven vormen……kom je netjes bij de baandrempel aan. Tot het moment dat je onder het glijpad duikt. Dan zit je eigenlijk al op de baan en voer je de landing uit die eerder is omschreven. |
|
 |
|
HUD |
|
Makkie hè ?
O.K. voor diegenen die met SuperPAKv2 vliegen er is een speciale landings missie gemaakt, zoals ook al in het begin aangegeven bij de keuze voor de te laden missie. Vandaar nogmaals.
Voor de SP2 vliegers, selecteer Tactical Engagement, kies daar de tab saved en selecteer SP10 instrument landing.
Nu is het uit met de lol. Regen, wind en onweersflitsen, zorgen er voor dat je onder moeilijke omstandigheden moet binnen komen.
Gentlemen, the flightinstruments are yours.
Hierna gaan we het nog moeilijker maken.
Laadt weer missie 10 of missie SP 10. Daarna op SHFT P. Stel de instrumenten in en wanneer alles in orde is druk je weer 2 keer op P.
O.K. je bent aan het vliegen met de juiste throttle settings ??????
Kijk nu naar beneden en je ziet de twee gele lijnen op de kunstmatige horizon. Je mag NIET (yep) naar buiten kijken.
Breng nu je kist veilig thuis. Succes
O.K. ook nog een beetje onweer er bij, een deinende zee en een korte landingsbaan.
That's live of a Naval aviator.
Good luck and many happy landings,
Borock |
|
| |
 |
| |
|